Φεύγουν, λοιπόν, και οι αγρότες από τα περισσότερα μπλόκα καθώς το κρύο συνεχίζει να είναι ιδιαίτερα τσουχτερό… Μας έπρηξαν τόσο καιρό, μας ζάλισαν τα αυγά και μας έσπασαν τα νεύρα αλλά το ετήσιο φεστιβάλ «κλείσιμο δρόμων» λαμβάνει σιγά σιγά τέλος.
Ο κόσμος καίγεται, η κρίση μας έχει φοβίσει, εργαζόμενοι απολύονται, άλλοι δεν μπορούν να βρουν δουλειά αλλά οι αγρότες πιστοί στον… αγώνα τους. “Κλείνουμε τους δρόμους για να ζητήσουμε διάφορα μέτρα βιωσιμότητας του επαγγέλματος, για να ζητήσουμε κάποιες επιδοτήσεις, για να μειωθεί το κόστος παραγωγής” και άλλα τέτοια ωραία.
Καλά κάνουν και τα ζητάνε. Αλλά ας το κάνουν χωρίς να μας πρήζουν και να μας αναγκάζουν να τους ρίχνουμε χριστοπαναγίες. Επειδή είμαι καλός άνθρωπος, να δεχτώ να κλείσουν τους δρόμους για μία-δύο μέρες. Όχι, όμως, για τρεις εβδομάδες…
Το περασμένο ΣΚ έκανα ταξίδι-αστραπή προς την Λάρισα. Εννοείται πως αναγκάστηκα να πάω από παράδρομους. Η Τροχαία είχε προβλέψει και μας είχε οδηγήσει από δρόμους του 1453. Να’ναι καλά οι άνθρωποι. Να’ναι καλά το κράτος μας. Το οποίο επιτρέπει το ξύλο στους συνταξιούχους, αλλά τους αγρότες που κλείνουν ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΔΟΥΣ για τρεις εβδομάδες δεν τους ακουμπάει. Πολιτικό κόστος ή μαλακία στον εγκέφαλο μας λέγεται αυτό;
Παρεμπιπτόντως, τα διόδια ήταν ανοιχτά. Και φαντάζομαι πως ήταν ανοιχτά όλο αυτόν τον καιρό που οι δρόμοι ήταν κλειστοί! Και βέβαια, υπήρξε η απαίτηση να πληρώσουμε. Να πληρώσουμε που πήγαμε από τους παράδρομους του Κάστρου, του Μπράλου κλπ… Πως το είχε πει ο Μηλιώκας; Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες.
Επειδή και εγώ θέλω να ζητήσω κάποια μέτρα βιωσιμότητας, αναρωτιέμαι μήπως να πήγαινα να κλείσω την Εθνική. Θα είχα προλάβει να κλείσω το δρόμο για μισή ώρα ή θα είχαν προλάβει να με πετάξουν οι μπάτσοι έξω; Απορίες που έχω και γω σαββατιάτικα…
Και μια τελευταία απορία. Οι αγρότες έχουν την ίδια… ευαισθησία όταν τα προϊόντα τους καθυστερούν να πάνε στον προορισμό λόγω απεργίας άλλων κλάδων; Ή προσπαθούν με κάθε τρόπο να «σπάσουν» την απεργία; Άντε, πια με τα συνδικαλιστικά νούμερα.
